Čovjek je po prirodi društveno biće,  izraz koji čujemo jako često. Ustaljen u zajednici, tkoreći postao je mainstream izraz o kojem ne razmišljamo prviše prije nego ga izgovorimo. Neki ljudi vole reći da nisu društveni, da vole svoju samoću, ali i iz te samoće se često trgnu i žele podijeliti svoju sreću i probleme sa bliskim osobama ili barem sebi sličnim. Riječ “zajednica” se često odnosi na grupe koje su organizovane oko zajedničkih vrijednosti općenito u društvenim jedinicama većim od domaćinstva. Ali koji je značaj zajednice za pojedinca, a samim tim i za društvo?

Nedavno sam se prvi put susrela sa online zajednicama podrške, tačnije grupama na Facebook-u koje ne nude stručnu pomoć već moralnu podršku, iskustveni savjet i preporuku. Ove grupe, a saznala sam za par njih, su grupe ljudi koji imaju simptome anksioznog i depresivnog poremećaja. 

Ljudi koji ne osjećaju anksioznost i depresiju se ne mogu poistovjetiti sa onima koji imaju taj problem. Osoba se povjeri prijeteljima i porodici, ali pošto su oni relativno mentalno „zdravi“, ne razumiju tu osobu u potpunosti. Tu se javila ideja osnivanja FB zajednice osoba sa istim ili sličnim problemima.

Nakon par provedenih sedmica u spomenutim grupama shvatila sam prihološki uticaj članova grupe međusobno, jednih na druge. Generalno govoreći, svi smo svjesni uticaja i stanja vlastite psihe, i koliko nam podrška u teškim momentima znači, čak i kada znamo da to nije konkretno riješenje naših problema. Anksioznost i depresija su ozbiljna stanja koja ljudi shvataju olako, neozbiljno, kao samo još jedan od izgovora… To nije tako, i ljudi se bore da normalno funkcionišu sa svojim poremećajem. Svaki novi simptom, osjećaj ili misao koju dožive, shvataju tragično i lično, te se iste sekunde obraćaju za pomoć drugim čanovima grupe. Svakodnevno u ovim grupama bude nekoliko desetina upita. Pored pitanja i molbi za pomoć, jako često se dešava da ljudi dožive napredak, ili pogoršanje stanja pa o tome napišu post, u nadi da će naići na podršku svojih „saboraca“.

Značaj ovakvih grupa je veliki za pojedince, tj.članove samih tih grupa, zbog efekta na njihov moral, želju da prežive i današnji dan. Svi trebamo i volim osjećaj da imamo podršku, ali ljudi sa anksioznošću i depresijom to trebaju mnogo više, čak i samo da napuste krevet ujutro. Ove zajednice, svjesni smo, ne bi postojale na za njima ne postoji svojevrsna potreba, tj. zavisi od ljudi kojima je potreban uticaj zajednice. Ali isto tako ljudi uspjevaju voditi koliko toliko normalan život upravo zahvaljujući zahvaljujući zajednicama kojima, prema svom osjećaju, oni pripadaju.